HET PIETERPAD

Hier volgt het reisverslag van de tocht der tochten, gelopen door Trudy & Omère Voshaart, Jacca Hidden en Karel Boek van 28 juni tot en met 15 juli 1997, afstand zo'n 490 kilometer.

Dag 0, vrijdag 27 juni 1997 Hilversum-Pieterburen.

16.00 uur. Karel gaat Trudy & Omère ophalen uit Nederhorst. We drinken koffie en bellen een taxi. Om 16.45 uur gingen we naar het station. Het eerste praatje is al gauw gemaakt. We zijn een soort attractie voor vele mensen. Even wachten op de trein en daar gingen we.

Eerst naar Amersfoort. Van daaruit de sneltrein naar Groningen. Lachen in de trein, allemaal knullige onzin. Overstappen in Groningen, de boemel naar Baflo. Van daaruit met de belbus, die Omère al in Amersfoort belde, naar Pieterburen. Het hotel was ook als vanouds. We kregen kamers in het nieuwe gedeelte, zeer gehorig, maar schoon. Lekker gegeten en aan de bar een biertje als afzakkertje. Toen het bed opgezocht. Midden in de nacht een hoop kabaal. Een stel (ouwe lullen) waren zo dronken als een aap. Maakten lawaai voor tien. Dit herhaalde zich later nog een keer. Lastig, niet leuk maar toch goed geslapen.

Jacca.

Dag 1, zaterdag 28 juni 1997, Pieterburen-Groningen.

07.00 uur. Nieuw in het Wapen van Hunsingho is het wekken door middel van de telefoon. Het ouderwetse geklop op de deur is dus verdwenen. Aan het ontbijt ging het kabaal van de puberale vijftigers gewoon door. Zeer luidruchtig en stoer doen voor elkaar. Dat ging zelfs zo ver dat eentje het nodig vond een bruin broodje van ons te pikken. Dat was voor Omère de druppel, om kwart voor acht matten in de ontbijtzaal. Gelukkig gaf de puber zich snel gewonnen. Na het ontbijt en de voorbereidde lunch gingen we dan echt weg. Het dreigde te gaan regenen, maar toch maar zonder poncho weg. Nog even de staatsiefoto en hoppa, daar gingen we.

Langs de "haven" van Pieterburen en de gespleten boom die de avond daarvoor door de bliksem getroffen was. Een imposant gezicht. We liepen inmiddels als 4 Quasi Modo's in onze poncho's in de regen. Maar net als met een paraplu, als je hem gebruikt stopt het met regenen. De hele dag mooi weer gehad. Beetje (tegen)wind maar toch verbrandt, dat zegt toch genoeg. Groningen is een mooie provincie. Natuurlijk veel landerijen. Omère heeft ons onderwezen in de diverse gewassen. Na twee uur lopen een koffieplaats, heerlijk. Weer twee uur lopen en op een bankje bij een boer de Hunsingho-lunch genuttigd. De vermoeidheid begon toe te slaan. Dan ben je blij als de brug open gaat, rustpauze.

In Groningsenstad waren de laatste loodjes die begonnen te wegen.

Al snel hadden we ons "hotel" gevonden. Een jeugdhotel voor f 19,= per bed per nacht. Dat betekent met ca. 24 man/vrouw op een slaapzaal met stapelbedden. Douches en toiletten een eind weg, maar wel een ervaring. We vielen wat dat betreft nog eens extra in de prijzen: we deelden onze zaal met een heus bruidspaar inclusief hun gasten. Om ca. 21:00 uur gingen ze naar de overkant om te feesten. Hoe laat ze thuiskomen weten we (nog) niet.

Karel

Dag 2, zondag 29 juni, Groningen-Westlaren.

Na een twijfelachtige nacht (het bruidspaar is niet op komen dagen) kregen we een heerlijk ontbijt. We waren zeer tevreden over het jeugdhotel. Rustige mensen, schone w.c. en douches. Het was (lees goed "was") een prachtige dag. Broeken afgeritst, gingen we door Groningen. We kwamen twee meiden tegen, die alleen het weekend het Pieterpad lopen. Kort daarna kwamen we een echtpaar tegen die in Maastricht begonnen waren. Die schoten dus al op. Om 10.30 uur op een terras van een motel koffie met gebak. We hebben vandaag een lowbudget dag, want het tweede bakkie kon er niet af. Ook hebben Jacca en Trudy het Pieterpad eczeem. Rode plekken op voeten en benen. Later ging dit verschijnsel Jacca-vlekken heten. Circa halfweg kwamen we bij de camping "Hondsrug". Lowbudget kwam weer goed uit. Per consumptie f 1,=. Onderhand was het gaan bewolken en begon het te regenen. Poncho's omgedaan. Fotootje en lopen maar weer.

We liepen, liepen en liepen en het begon steeds harder te gieten, gieten en onweren. Op een open veld was het nog best eng. Lichtflitsen en klappen van het onweer. Even gescholen en toen knapte het weer wat op.

We werden het zat en tot onze grote opluchting zagen we op de camping een leuk trekkershutje. Karel kan eindelijk languit liggen. Nog een stom foutje van Trui: in de wasmachine de sigaretten en zonnebril in de broek laten zitten. Mij benieuwd hoe de was eruit komt. De was kwam er goed en nat uit.

Trudy

Dag 3, maandag 30 juni 1997, Westlaren-Papenvoort.

Na een nacht goed slapen in onze eerste trekkershut, werd ik wakker van een specht in de boom, die druk bezig was met zijn werkzaamheden. We hadden ons verslapen en het was in- middels 08.00 uur. Onze was stond voor de deur (ferme klap), gedroogd en wel door de campinghouder. (De wasdroger op de camping was kapot). Nadat we ontbeten en lunchpakketten klaargemaakt hadden zijn we vol goede moed om 09.15 uur vertrokken. Wandelend staken we de Drentsche Aa over en vervolgens door het stroomlandschap Drentsche Aa. Dit is een fantastisch Drents natuurlandschap. Daarna kwamen we in Gasteren, waar we ons eerste bakkie koffie nuttigden, bij een winkeltje, café, annex postkantoor. Kaarten verstuurd. De laatste nieuwsberichten van het dorp vernomen, zijn wij weer vertrokken. Lopend door fantastische heidegebieden, naaldbossen, afgewisseld met akkerbouw, kwamen we in Rolde. In Rolde hebben we twee hunebedden bekeken, maar we hebben besloten dat dit niet onze laatste rustplaats moest zijn.

Daar vandaan hebben we gelopen over een railsbed van een vroegere spoorlijn Assen-Stadskanaal. Het laatste stuk liep door en langs naaldbossen, met uitzicht op prachtige graanvelden. Aangekomen zijnde bij Papenvoort, hebben wij besloten in verband met de blaren van Jacca, onze trip enkele kilometers van tevoren af te breken. Gevolg: Morgen meer kilometers lopen. Vanuit de stopplaats zijn we naar onze tweede trekkershut vertrokken, waar wij op de camping kwamen: 0 aanwezigen.

En Karel moet kakken, maar het regent. Omère is op zijn pik getrapt, want dit is van Trudy. Einde verslag.

Omère.

Dag 4, dinsdag 1 juli 1997, Papenvoort-Sleen.

Lekker geslapen in een grotere trekkershut, iets meer armslag. 's Morgens vroeg ontbijt & lunch gemaakt.

Taxi gebeld. Naar de vertrekplek en vandaar uit gaan lopen. Tijd 07.45 uur. Lekker vroeg, 28,0 km. staan op het programma. De landschappen zijn afwisselend tot dat het grote bospad eraan kwam.

Iets anders kon ik haast niet bedenken. We kwamen aan bij Noord Sleen. Je denkt er bijna te zijn, maar nee hoor. Nog een kilometer of tig. Uiteindelijk beland in een café. Deze mensen hebben een taxi gebeld en die heeft ons naar de camping gebracht. Daar was een zwembad, heerlijk 23° , dat stond aangegeven. Het leek wel een ijspaleis. Maar heerlijk verfrissend, daarna gedoucht, een tappie en ter plaatse nasi/bami gegeten. Weer eens iets anders dan patat. Gaan slapen alvorens een heerlijke voetmassage gehad te hebben van dokter Karel, die fantastisch de blaren prikt, compeed aanbrengt en zware spullen uit mijn rugzak overneemt. Na een vermoeiende dag heerlijk slapen en onder appèl weer vroeg op.

Jacca.

Dag 5, woensdag 2 juli 1997, Sleen-Gramsbergen.

Om 06.30 uur kon Omère het niet meer uithouden: "Eruit mannen!" Mompelend kwamen we ons bed uit. Douchen, wassen en ................ drogen. Vergeet het maar. Deze droger pikte 5 x f .1,= alvorens voor 1 x 10 minuten te drogen. De klamme was maar zo meegenomen. "Even" wachten op de taxi die ons naar het eindpunt van gisteren bracht. Nu was dat beginpunt geworden.

Vanuit Sleen veranderde het mooie Drentse landschap in wat saaie landbouwvelden. We zijn zelfs langs/door een industrieterrein gelopen. De eerste koffiestop was trouwens het eind/begin van een officiële etappe. Heel handig daar een kroeg te hebben. In Gramsbergen aangekomen bij mevr. Mia (of was het Miep of Mien?) Meijerink een fantastisch welkom. Koffie met kruidkoek. Het pension was heel goed. De eigenaresse heeft zelfs haar eigen bed afgestaan. Perfect.

Karel

Dag 6, donderdag 3 juli 1997, Gramsbergen-Ommen.

Na een geweldig ontbijt en een dikke zoen voor mevr. Mia/Miep/Mien vertrokken wij naar het Pieterpadcafé, waar we de vorige avond in het Pieterpadboek hebben geschreven en een oorkonde hebben gekregen. Fotootje gemaakt vóór het Pieterpadbord en weer op weg.

De Vecht liet ons niet in de steek. Ook kwamen we langs Rheeze, een dorpje met een Brinkje. Schattig. Lopen doen we als de beste, maar 's-middags zakte het tempo en de moed bij de dames. Saksische kruidkoek gegeten op een terrasje. We zijn gek op terrasjes.

Op een gegeven moment kwamen we het huis tegen dat op het Pieterpadboekje staat. Héél eenzaam in het bos. Uiteindelijk kwamen we in Ommen. Hè, hè! Taxi naar de camping. Heerlijk. Lekker zwemmen, douchen, wassen en drogen. In Deventer en Woerden zijn wandelwinkels. Wijntje nu en we zijn weer een beetje bij kennis.

Trudy.

Dag 7, vrijdag 4 juli 1997, Ommen-Nijverdal.

Vanmorgen vroeg opgehaald door een taxi, maar deze man had er niet aan gedacht dat wij vier rugtassen bij ons hadden. De kofferbak ging niet open en hij moest daarom een andere taxi halen. Eenmaal teruggekomen op ons startpunt vertrokken wij richting Nijverdal. Al gauw kwamen wij op de Ardremerberg. 't Was zwaar. 'n Klim van 75 meter. Maar eenmaal aangekomen hadden we rondom een prachtig vrij uitzicht.

Vervolgens richting Hemele. Afwisselend door weilanden, akkerbouw en bossen. Na Hemele wandelden wij gedeeltelijk op 't platteland, en kwamen zo in Hellendoorn aan. En toen gingen we door gebieden van wisselende bebossing en veel hoogteverschillen naar onze camping onder Nijverdal. Daar aangekomen hebben we snel gedoucht, gegeten en ± 21:30 uur naar bed gegaan om uit te rusten voor de volgende dag.

Omère.

Dag 8, zaterdag 5 juli 1997, Nijverdal-Almen.

Om 6:30 uur gaat onze levende wekker weer. Om 7:30 uur lopen we al weer te spartelen, naar de Holtenberg. We komen er langs, klimmen en dalen met hier en daar een prachtig vergezicht. De eerste plaats is Holten, daar hebben we koffie gedronken en daarna de C-1000 beroofd. De mensen staan je aan te kijken, 4 gekken met rugzak lopen de winkel even snel te plunderen. Nou ja !!!!!!...???? Daarna de benen weer opgepakt en richting Laren (Ov.) gegaan. Mooie weilanden en boomgroepen.

Veel afwisseling in de natuur. Bij een boerderij in het gras geluncht. De dames die wij tegenkwamen in Holten vroegen of dit lopen was. Langs een kasteel gelopen en in Laren terechtgekomen iets gedronken en te gelijke tijd een onweersbui en plensbui van hier tot Tokio. De jongens gingen de supermarkt overvallen. De meisjes wachtten. Ik zat er volledig door. Maar de regen hield niet op. Uiteindelijk de stoute schoenen na een uur aangetrokken en ons drijf laten regenen. ± 1½ Uur later kwamen we in Almen aan. Alles dicht. Beheerder van z'n barbecue gehaald. Niets te eten; ja, in 't dorp. Mooie hut. Groot + kachel + pannen. Nou ja. Karel gaat zwemmen in een zwembad voor zich alleen. In z'n blootje. Douchen en gaan eten in een chique tent in het Dorp. 20:55 uur. De keuken gesloten. (We zagen er natuurlijk niet uit). "Maar, ik zal even kijken. Ja het kan nog net". Heerlijk gegeten en toen naar 't huuske. Bellen, tanden poetsen en slapen. Trudy wil niet in een 1 persoonsbed met Omère. Te klein enz. Karel komt nu binnen en alle stoppen gaan er voorlopig uit. 't Is wel blaren-tijd voor Karel.

Jacca.

Dag 9, zondag 6 juli 1997, Almen-Zelhem.

Het weer was redelijk (het regende tenminste niet), maar om nu te gaan zwemmen was wat teveel. Toch maar gedoucht en na het gebruikelijke ontbijt een taxi gebeld en op weg. De taxi liet 3 kwartier op zich wachten. Het was de eerste rit van onze chauffeuse. Gelukkig durfde ze de "privé" weg van Rijkswaterstaat op. Dat scheelde weer een nutteloze kilometer lopen.

Na een tweetal uren in Vorden koffie en warm appelgebak. De hoteleigenaar vertelde nog een verhaal over een trektocht in Costa Rica. 15 kg. bepakking, voor 5 dagen eten op je borst en in iedere hand 2½ liter water. Gemiddelde dagafstand: twee (2!) kilometer. Ik moet er niet aan denken in 35^o C en een luchtvochtigheidsgraad van 95%. Nog een stel jongens tegengekomen op 't terras die "terugliepen". Ze voorspelden ons een mooie dag met veel natuurschoon. Dat klopte wel maar 't kan nog steeds niet tippen aan de Drentse Aa. Wel veel bossen.

De lunch bij een ijscomeisje genuttigd. Dus ook 't Janny-ijsje genuttigd.

Vanmiddag kwamen we nog ome Joop of ome Piet tegen. Hij deed 't pad op de fiets en tegelijkertijd verzamelde hij pensionadresjes, doch hij klonk ongeloofwaardig. Hij zei dat hij ons nog wel zou zien in Limburg. Wie weet.... . Vanavond in ons pension aangekomen. Wederom heel vriendelijk en heel keurig. Zou dat soms zo horen? We krijgen trouwens alom lof over ons "in één keer 't pad lopen". Voor de eerste keer ons eten niet helemaal opgegeten: Chinees. Lekker!

Karel.

Dag 10, maandag 7 juli 1997, Zelhem-Spijk.

Na een goed ontbijt bij ons gastgezin en een nacht goede rust, vertrokken om 7:45 uur naar Doetinchem. 't Was een beetje saai stuk. In Doetinchem (maandagochtend) was niet veel te beleven.

Dus doorlopen maar. Na 2½ uur veel stijgen en dalen op de Hettenberg (veel bos) kwamen we bij een recreatiecentrum. Mooie bouwstijl. Lekker kopje koffie, wat we wel verdiend hadden. Vervolgens weer door het bos, het Berghenbos. We zaten erg hoog. Geluncht langs de kant van de weg. Karel viel zowat in slaap. Na wat stijgen zaten we op een gegeven moment op 'n heerlijk terras met 'n mooi uitzicht op 't Rheindal. O ja, zowat vergeten. We zaten in Duitsland. 't Pieterpad loopt namelijk zo. Koffie (duur!) smaakte heerlijk. Nog 4 km. naar Spijk. Jacca creëert nu overal blaren. Tussen tenen en ze krijgt zelfs blaar op blaar. We hebben allemaal bewondering voor haar. Aangekomen bij de herberg om 16:45 uur worden we verwelkomd met een dichte tent. Mannen boodschappen gedaan en zitten nu op 't terras te genieten van wijn (we hebben zelfs een kurkentrekker gekocht) en bier.

Trudy.

Dag 11, dinsdag 8 juli 1997, Spijk-Groesbeek

Na een nacht slapen in de Herberg van Spijk, liepen wij langs de Boven-Rijn naar Tolkamer. Een prachtig dorpje aan de rivier. Daarna zouden wij aanvankelijk via 't terrein van de steenfabriek naar 't pontje lopen, maar helaas werden we eromheen geleid. Op 't pontje ontvingen wij van de schipper een kaartje met reductie voor een heerlijk kopje koffie in Millingen. Ook liepen we langs een schoenenwinkel en Jacca kon 't niet laten om te kijken of ze sokken kon kopen en dit was inderdaad 't geval. Speciale sokken tegen blaren. Daarna vertrokken wij richting Leuth, over 't vlakke land en 'n klein stukje door Duitsland richting Duivelsberg.

Vlak voor deze berg, nadat we langs een schitterend meertje waren gelopen, gingen wij omhoog langs 'n zeer steile helling. Op de Duivelsberg hebben we een kopje koffie genomen en in 't Pieterpadboek geschreven. De tocht daar vandaan richting Groesbeek (± 7½ km.) was zeer heuvelachtig en met prachtige vergezichten.

Eenmaal in Groesbeek aangekomen hadden we snel ons adres gevonden, waar we hartelijk ontvangen werden door 't echtpaar. Einde dag. Wat wel speciaal was, voor de gasten had het echtpaar fietsen in overvloed. We konden zodoende met gemak naar het dorp om te gaan eten. Heerlijk, weer eens een andere beweging te maken met je benen.

Omère.

Dag 12, woensdag 9 juli 1997, Groesbeek-Afferden.

6:30 uur. Gerammel aan de deur. Ja hoor, daar gaan we weer. Na het ontbijt in een bewolkt Nederland op het Pieterpad. Het eerste gedeelte richting St. Jansberg was prachtig. Je hoorde water lopen, maar moest goed zoeken waar het vandaan kwam. Verschillende watertjes lagen achter elkaar. We kwamen aan bij onze eerste koffiestop. Deze ging om 11:00 uur open. Jawel, ook in vakantietijd. (Het geld ligt op straat). Toch maar even gaan zitten, de laatste crackers gegeten en weer op pad. Dit stuk (6 km.) was wat saai. Rechte wegen en verder niks bijzonders. We kwamen aan in het plaatsje Gennep, alwaar wij op het terras eerst koffie hebben gedronken en later verder in de straat onze lunch (pannenkoek) hebben gegeten. Op naar Afferden langs bossen en heidevelden.

Een natuurgebied met grazende runderen en een paar watertjes. Het zag er mooi uit. Het terrein heet Quin.

Aangekomen in Afferden hebben we eerst de Spar beroofd van lekker maar ook gezond voedsel. Op de camping aangekomen eerst een drankje genomen en later gaan wassen (machine). Alles uit en wassen maar. Wij lekker gaan zwemmen, douchen, was vouwen en eten. Iedereen afgeknoedeld en weer vroeg naar bed.

Jacca.

Dag 13, donderdag 10 juli 1997, Afferden-Swolgen

Na het ontbijt weer monter op weg. Eerst met de pont het water (de Maas) over. Grote landbouwmachines lieten hem zowat zinken.

Daarna de bekende landweggetjes langs de maïs, tarwe en de rogge. Ook nog door Smakt geweest. Het moet ruim 15 jaar geleden zijn dat ik daar met Moe en Willemijn was op visite bij pater Theodardus Mentink. We lopen weliswaar langs de Maas, maar we zien er weinig van. De Maas is ook veel kleiner dan de Rijn.

Voor de lunch kochten we 4 kroketten (brood hadden we nog) en een zak kersen. Na de lunch nog een wedstrijdje kersepitspugen gedaan. Winnaar onbeslist. 's Middags koffie en toen we weggingen kwamen we een stel mannen tegen die ons maar stoer vonden. Vooral het feit dat we korting hebben gekregen bij Beversport ontlokte een bewonderenswaardige reactie.

Toen Omère weer eens gemaand werd om te betalen vóórdat we weg gingen wisten de mannen hoe goedkoop we liepen. Tegen het eindpunt begon de vermoeidheid en de blaren hun tol te eisen. Uiteindelijk bleek de camping 7 (zeven!) km. verderop te liggen. Gelukkig was er een aardige meneer die zo'n 6 km. omreed in zijn Volkswagenbus. Bij het inchecken de normale vragen: Zwembad? Kost dat? Douche? Kost dat? Kampwinkel? Tot hoe laat? Gesloten! Twee fietsen te leen gekregen en Omère en Karel naar de supermarkt in Broekhuizervorst of zo. De supermarkt bood alles voor een barbecue. Dus dat gekocht en "heerlijk thuis gebleven". Zwemmen, douchen, Barbecuen, Slapen. Nog wel even gesoebat over een tafel buiten, maar met wat gedreig kan Omère een hoop bereiken.

Karel.

Dag 14, vrijdag 11 juli 1997, Swolgen-Belfeld.

Zoals altijd 6:30 uur op. We moesten 3 kwartier op een taxi wachten. Eenmaal 't Pieterpad weer opgepakt hebbende, kwamen we langs rozenkwekerijen. Prachtige kleurschakeringen.

We liepen door bos, open veld en de temperatuur steeg tot ± 26^oC. Véél water drinken was ons motto. 11:00 Uur koffiestop in Grubbenvorst en toen op naar Venlo. In Venlo heerlijk midden in de stad in 't parkje geluncht en toen opgemarcheerd naar Tegelen. Weer in bossen gelopen.

In Tegelen moesten we boodschappen doen. Wie schetst onze verbazing dat 't hele supermarktpersoneel ons verwelkomde met een kopje koffie en vleessalade in de kantine. We moesten ook in 't Pieterpadboek schrijven. Aardige mensen. Na de ettelijke kopjes koffie gingen we op pad naar ons laatste doel, camping de Eenhoorn in Beldfeld. Dat ligt vlakbij 't Pieterpad. Wijntje, biertje, zwemmen, douchen waren onze volgende activiteiten. Om 20:00 uur wilden we eten, maar de keuken was al dicht. Hoewel in het informatieboekje stond dat de keuken tot 20.30 open zou zijn. Na veel gesoebat kregen we alsnog eten. Stoppen, want ik ga lekker pitten.

Trudy.

Dag 15, zaterdag 12 juli 1997, Beldfeld-Roermond

Volgens de planning moesten we maar 24 km. lopen. Een makkie dachten we. Dus besloten we na 5 km. onze eerste koffiestop (de Grens) te houden, waar we de ober uit zijn bed hebben gebeld. Na een verhaaltje te hebben geschreven in alweer een Pieterpadboek vertrokken we deels op de grens en deels over de grens door prachtige bossen richting Swalmen. Vóór Swalmen namen we onze tweede koffiepauze, want de rit was zwaar. Ca. 27^oC. Daar vandaan vertrokken wij richting Boukoul, waar we hoopten onze middag lunch aan te schaffen. Maar 't enige wat we tegenkwamen was een grote tent waar boogscheutwedstrijden werden gehouden, Tussen de aanwezigen hebben we een paar broodjes gezond gegeten en op naar Roermond. Hier hebben we heerlijk op een terras gezeten, alvorens onze laatste rit naar de overnachtingsplaats te maken. 't Is inmiddels 21:00 uur en staan op het punt te slapen. De verwachtingen voor morgen zijn 30 km. en 27^oC, dus zwaar.

Omère.

Dag 16, zondag 13 juli 1997, Roermond-Böhmerwald,

Heerlijk geslapen in "normale" bedden. Een goed ontbijt en toen gingen we weer. Het was nog niet zo warm. Op onze route kwamen we een kermis tegen. Gesloten, Het was nog te vroeg. Later weer iets van een feest. Schapen scheren, muziek, oude tractoren. Grote tenten met alleen maar tafels en stoelen en hoempapa-muziek. We hebben geluncht aan een waterplas. Paarden liepen vrij rond op een heel groot terrein. 28^oC.

In Pey de tweede koffiestop gehouden. Het was warm en ja hoor een kleine bui overviel ons. We moesten nog maar een paar km. Maar oh, wat doen m'n voeten toch zeer.

Doorgelopen en maar weer op je tanden bijten. Het eindpunt van deze Pieterpadetappe hadden we voor deze dag bereikt. Toen naar de camping. Helaas. Geen hond te vinden. Maar nog wel 5 km verder. Bijna op de helft heeft een aardige man met vriendin Trudy en mij meegenomen naar de camping. De jongens, stoer als ze zijn, liepen door. Wij inchecken en uitblazen bij de trekkershut. Kaal. Plastic. Tafeltje buiten. Standaard vies. Je weet het onderhand wel. Maar wel een goede plek. Kwartier gemaakt en later om een biertje gelopen. Dat kwam goed uit, want de jongens kwamen net aangelopen. Daarna gedoucht. Eten uit de snackbar en toch het ontbijt voor morgen geregeld. (Kampwinkel is nog niet afgebouwd). Even staan kletsen met de buren en dan naar bed in de hoop morgen wat makkelijker van mijn voeten gebruik te mogen maken.

Jacca.

Dag 17, maandag 14 juli 1997, Böhmerwald-Schimmert.

Een half uur nadat we opstonden, regenbuitje. Toen we weg gingen was 't droog, maar na een uurtje, echte regen. Met onweer. Na een uur in de regen te hebben gelopen hebben we een kroeg bereid gevonden ons koffie te schenken. Ze waren eigenlijk 's maandags dicht. Toen we met onze poncho's zo binnen kwamen rende een Engelssprekend jongetje naar achter met de kreet "The Aliens have landed". Na de koffie even geen regen, maar later begon het weer in alle hevigheid te plenzen. "Geluncht" bij een benzinepomp en toen maar weer verder. Tegen twee uur begon het op te klaren. Eindelijk.

En meteen goed warm. De tocht was extra zwaar door enerzijds continue klimmen of dalen en anderzijds door het natte blubberige parcours.

Maar eindelijk zagen we dan toch de watertoren. Daar moest ons slaapadres zijn. Onderweg kwamen we nog de meisjes tegen die we gisteren zagen. Vreemd want wij liepen gisteren vóór! En zij zouden maar 20 km. per dag doen. Later kwamen we er achter dat ze de trein genomen hadden. Nou ja....... . Ons slaaponderkomen is heel anders dan anders. Niet bij mensen in huis, maar ze hadden achter in de tuin een schuur opgeknapt en in drieën gedeeld. 2 x 2 slaapplaatsen en 1 x 4. Ieder zijn privacy. Handig en toch gezellig.

Karel.

Dag 18, dinsdag 15 juli 1997, Schimmert-PIETERSBERG

Na een goede nachtrust en een heerlijk ontbijt vertrokken wij voor onze laatste route om 08:00 uur. Eerst weer door bossen en af en toe zag je de Geul naast ons stromen. Eindelijk richting Maastricht, waar we langs een praktijk van een podoloog (voetenloog) liepen. Dit was iets voor Jacca met haar rot poten.

In Maastricht op terras 3 kwartier op onze uitsmijter zitten wachten. Steek maar in je r... zeiden we en we namen plakken ham, bolletjes en stokbrood. Op naar de Pietersberg. Klimmen en uiteindelijk zagen we 't bordje einde Pieterpad. Een beetje teleurstellend was 't wel, want er stond niemand van 't ontvangstcomité om ons te feliciteren met ons behaalde succes. Tenslotte hebben we elkaar maar gefeliciteerd.

Bij een restaurant iets beneden hebben er een pilsje op gedronken en konden we mee voor een wandeling door de mergelgroeve. Dit hebben we ook nog even gedaan.

Ook kregen we een oorkonde. Terug naar 't station en toen de trein naar Valkenburg genomen, waar we 1½ km. moesten lopen naar camping de Bron. We hadden geluk, want de winkel was nog open voor onze alcoholische versnaperingen. 't Eten was matig. Niet meer vroeg naar bed, niet meer onze wekker (Omère) die ons zo trouw wakker maakte.

Jacca en Karel, bedankt voor de gezellige dagen.

We hebben 't toch maar geflikt!

Trudy

**********