PIETERSBERG-BEAUFORT

Hier volgt het reisverslag van de tocht der tochten, gelopen door Trudy & Omère Voshaart, van 13 mei tot en met 21mei 1999, afstand zo'n 227 kilometer.

Dag 1, donderdag 13 mei 1999, Maastricht-Visé

Om 7.45 bracht Karl ons naar het station Hilversum om vervolgens 2½ uur treinen in Maastricht aan te komen Ca. 11.10 uur. Op naar de St. Pietersberg; foto gemaakt en daar gingen we.

We hadden de pas er goed in. Uitzicht was geweldig om o.a. krijtrotsen. Moeilijk begaanbare weggetjes. `s Middags koffie (thee) gedronken op en terras. De serveerster vertelde ons dat `t voertaal conflict nog steeds aanwezig was, tussen de Walen en Vlamingen en dat `t een keer uit de hand zal lopen. Over de brug merkte we dat er alleen Frans gesproken werd. Toch waren en zijn deze mensen wel aardig. We begonnen moe te worden. Eindelijk zagen we Visé liggen na veel klimmen en dalen, wat natuurlijk erg zwaar is! Onderweg nog een kroketje gegeten. Op naar ons hotel waar we een uurtje op bed hebben gelegen. Daarna `n lekker Chineesje gepikt en badderen en naar bed. Heerlijk we hadden er 29 km opzitten.

Trudy.

Dag 2, vrijdag 13 mei 1999, Visé-Domein van Wegimond

Heerlijk geslapen en goed uitgerust beginnen wij aan een eenvoudig ontbijt. Daarna om 8.30 uur gaan lopen. Wij hadden vandaag een wisselende tocht met bossen, weilanden, beekjes en akkers. De tocht was zoals we weer hadden verwacht redelijk zwaar met veel heuvels (275m) en dalen. Midden in het vlakke land lag een heuvel maar die was kunstmatig ontstaan door afval van de steenkool mijnen.

Om ± 16.00 uur aangekomen op een mooie camping bij een mooi gerestaureerd kasteel en een buiten zwembad van 30° C. `s Avond even 500 m gelopen naar het dorp om vervolgens lasanja te eten en vroeg naar bed, in de tent natuurlijk. Het weer was goed, afwisselend zon met overdrijvende wolken ± 17° C.

Omère

Dag 3, zaterdag 15 mei 1999 Domein van Weimont-La Reid.

Vanmorgen werden we om 6.45 uur van de rugpijn wakker. Opstaan dus, lekker vroeg. Ontbeten en wegwezen. De tocht was erg zwaar berg op berg af. Maar toch hadden we goede moed en werden moe. Prachtige vergezichten, dan weer een stuk door de bossen. Gegeten met krentenbrood (coupé) lekker makkelijk. Toen we eenmaal in `t dorpje kwamen, waar onze gîte d`etape was, was deze gesloten of vol. Bij een restaurant gevraagd en meteen macaroni gegeten. De serveerster belde een andere gît d`etape, waar wel plaats was. Een "kamer" hoera. We gaan vanavond weer vroeg naar bed. Veel Nederlander zijn hier, dus we voelen ons hier aardig thuis!

Trudy.

Dag 4, zondag 16 mei 1999 La Reid-Stavelot.

`s Morgens om 7.00 uur opgestaan en ik keek naar buiten en zag een strak blauwe hemel. Geen wolkje te bespeuren. We gingen volle moed een nieuwe dag tegemoet, 28.4 km lopen dus plus 3 km extra vanaf de gît d`etape. In de loop van de ochtend kwam er steeds meer bewolking, maar het was maar goed ook De tocht was erg zwaar. Na in Spa op een terras heerlijk koffie gedronken te hebben met een enorm punt gebak moesten we klimmen van 240 m hoogte naar 573 m hoogte. Uren lang hoorden we vanuit het dal het geluid van de brullende motoren op het circuit van Francourchamps. Net voor Stavelot moesten we onder de spoorlijn door lopen in een tunneltje wat een beekje was. Weer gezocht naar een gît d`etape maar ook deze was gesloten, dus maar naar de camping die nog stamde van voor de oorlog. Tentje opgezet en om 8 uur naar bed, morgen weer vroeg op want er wacht dan weer 35 km op ons.

Omère.

Dag 5, maandag 17 mei 1999 Stavelot-Grifflingen.

We treffen het weer steeds met het weer. We gingen weer vroeg op pad. Deze dag veel bossen. Je was blij als je weer open veld zag. Om 12.30 uur pas onze eerste koffie hè hè! Boodschappen gedaan. Weinig verandering wat natuur betreft. `t Was zwaar. Vlak voor de camping wilden we wat eten, maar ho maar. Niks open en we hadden een trek!

We hebben ons met `n lift naar de camping, even buiten de route, laten brengen. Daar aangekomen troffen we goede buren. Ze nodigden ons meteen uit voor de thee. Onze tent uit de haast verkeert opgezet. Balen, dus maar naar elkaar toerollen, maar dat viel achteraf wel mee. In ieder geval de buren, Duke Wille en vrouw, waren aardige mensen. Duke uit Hypolitushoeve bleek vroeger aan wegraces gedaan te hebben. Kasie voor Omère! Schone camping fantastisch. Duke bracht ons nog naar de frites boer buiten de camping. Douchen en "pas" om 22.00 uur naar bed. Even wat huishoudelijke mededelingen. We eten iedere dag krentenbrood. Trudy heeft blaren. We zijn gek op yoghurtjes Omère laat z`n baard staan. Omère heeft vanmorgen z`n bril samen met de tent opgerold, natuurlijk helemaal verbogen.

Trudy.

Dag 6, dinsdag 18 mei 1999 Grifflingen-Tintesmillen.

Opstaan met heldere hemel, een bakje thee en een broodje van onze buren. Met een tocht van 25 km voor de boeg vertrokken wij van de schone en nette camping, welke 2 km buiten de route lag. Het was een afwisselende tocht over velden en door ossen. We maakten `s morgens al een vergissing met de wegbewijzering door de route te volgen van de GR E, waardoor wij + 2 km terug moesten lopen. De tocht werd daardoor toch nog 31 km en erg zwaar. De tocht leidde over een kerkhof van Ouren en vervolgens op een berg gelegen kruistocht, welke wij volledig hebben gelopen. Deze steile tocht met een rugzak op was zeer zwaar, kan je na gaan hoe zwaar hij is met een kruis op je rug. We kwamen om 16.00 uur in het laatste dorpje waar gegeten kon worden op deze dag. De kastelein kon ons wel de deur uit kijken, maar dat hielp niet. Wij bestelde van de kleine kaart, want een andere had hij niet, brood met schinkel. Het was zeker geen kleine hap, maar een volledige maaltijd. Tijdens het eten vielen de eerste regendruppels en toen de regen over was gingen wij verder en passeerde we even later de Luxemburgse grens.

`s Avonds een zeer schone camping gevonden bij een ex boeren vrouwtje, zeer schoon en netjes, pilsje genuttigd en om 8.00 uur naar bed.

Omère.

Dag 7, woensdag 19 mei 1999 Tintesmillen-Gemünd Brug.

`t Leven is mooi, als je `s morgens uit je tent strompelt en de zon schijnt. Alleen de tent was zeiknat. Omère er weer een paar kilo bij in z`n rugzak.

We liepen veel over bospaden, zware beklimmingen (waar ben ik aan begonnen) en steile afdalingen. Om 11.45 uur op een terrasje heerlijk koffie en Kuchen. Boodschappen gedaan. `s Middags weer van die zware beklimmingen. Dachten dat we verkeerd gingen, wij terug. `t Boekje voldoet niet helemaal. Goed op de gele stippen letten. Uiteindelijk zaten we toch goed en moesten die zware beklimming weer doen. Telefoon uit Nederland van H. W; het was mooi weer in Nederland, terwijl `t bij ons nog steeds donkerder werd. Om ± 16.30 uur begon `t te regenen en toen we hoorden dat de plaatselijk restaurant dicht was, kon onze dag niet meer stuk! Poncho's om en nog ± 3 km naar de camping door de bossen. Daar aangekomen wilde de eigenaresse wel pitta broodjes klaarmaken. Lekker joh! 2 pilsjes erbij en we zijn klaar om onze tent op te zetten.

Trudy.

Dag 8, donderdag 20 mei 1999, Gemünd Brug-Vianden.

`s Morgens om 6.45 opgestaan, het had geregend, alles was drijfnat zelfs de schoenen. Het was een camping op Duitse grond net over de rivier de Our. Het was erg oud en primitief douchen naast de koeien op een boerderij, en het was er erg smerig. Tent opbreken en uitkijken dat je niet in de koeien vlaaien stapt. Met de natte spullen ingepakt vertrekken we vol goede moed. De hele dag droog gebleven en een mooi wisselend landschap met toch een aantal steile hellingen. Tenslotte kwamen we uit boven bij de eindhalte van een kabelbaan en waarachtig het restaurant was open. Wij hebben ons zelf eens echt verwend met een uitgebreid menu, wat ons verrukkelijk smaakte. Daarna een steile afdaling onder de kabelbaan naar Vianden.

De eerste de beste camping genomen en die was keurig alleen voor 20.00 uur douchen. Tent opgezet in het zonnetje laten drogen, maar helaas de volgende ochtend was hij weer nat van de dauw.

Omère.

Dag 9, vrijdag 21 mei 1999, Vianden-Beaufort.

Zoals gewoonlijk 7.00 uur op. De zon scheen, hoera. Vandaag 30 km. Maar volgens `t boekje weinig beklimmingen. `t Viel mee en voor de middag hadden we 12.5 km er opzitten. We zetten er `s middags ook goed de pas in. Langs mooie gerst velden en dan weer in `t bos. Vooral in `t bos liep `t heerlijk, maar vooral ik werd toch moe. Mijn voeten knelden. Af en toe op mijn lip bijten helpt. De laatste 6 km was dan ook zwaar. Maar dan smaakt het eten ook heel erg goed. Nog 500 meter naar de camping lopen.

Tent opzetten. Terwijl ik dit schrijf, wordt Omère`s toilettas gestolen. Gekke mensen heb je toch, maar hij had een idee wie de dief was en rende er achteraan om het terug te nemen. Lekker slapen `t is 21.30 uur.

Trudy.

Dag 10, zaterdag 22 mei 1999, Beaufort.

`s Morgens wakker worden en het regent. Trudy`s voeten zaten onder de rode bulten en waren flink opgezet. Wij besloten even uit te slapen en naar enige tijd besloten wij de tocht voorlopig vroegtijdig te beëindigen en huiswaarts te keren. De natte tent ingepakt en om 12.30 uur de plaatselijke bus genomen naar Ettelbruck. Vervolgens in Ettelbruck met de trein naar huis om te herstellen en te tocht op later tijdstip weer op te pakken. We moeten bekennen dat de tocht, door zijn steile hellingen en grote verschillen, zwaarder was dan had we hadden ingeschat, maar hij was wel bijzonder mooi.

Trudy en Omère.

**********